4 Ağustos 1999 - Eskişehir
Adsız ve acı bir özlem, gözlerimi yaşla dolduran.
Herkesi alıp giden bencil bir ölüm gibi gidişin.
Dönmeyeceğini bilmek beni yıkan, solduran.
Dönmesen de bu sonsuz karanlığın sahibisin.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta