4 Ağustos 1999 - Eskişehir
Adsız ve acı bir özlem, gözlerimi yaşla dolduran.
Herkesi alıp giden bencil bir ölüm gibi gidişin.
Dönmeyeceğini bilmek beni yıkan, solduran.
Dönmesen de bu sonsuz karanlığın sahibisin.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta