Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Röportaj yapmak için bir muhabir Bakırköy ruh ve sinir hastanesine gider,doktora der ki;gelen hastaların hastalık derecesini anlamak için ne yapıyorsunuz?doktor;içi su dolu bir küvet ve çay kaşığı,fincan ve kova veriyoruz,suyu boşaltmasını istiyoruz der.Muhabir;kolaymış,tabiki normal insanlar kovayı seçer der.Hayır der doktor,normal insanlar küvetin tıpasını çıkarır...şiiri okuyunca paylaşmak istedim.Saygı ile.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta