Döngü Şiiri - Mehmet Osmanoğlu

Bilinmez nasıl döngü, ne türlü bir demdir bu
Maziden istikbale, belki bir kademdir bu

Şu ihtiyar dünyanın alnına nakşedilen
Akışı yönlendiren, kaderdir, kalemdir bu

Belki en latif, zarif, en derin mana saklı
Belki de bir boşlukta sancılı ademdir bu

Varlığa sinen çile, imtihandır göklerden
Belki muştuya gebe, kederdir, matemdir bu

Sislenir perde perde hüzün çökmüş yürekler
Yağmurun habercisi gözlerdeki nemdir bu

Gecenin gölgesinde gündüzün sekeratı
Müşfik dokunuşlardan süzülen elemdir bu

Öteler ikliminden esrarengiz esinti
Her akılla bilinmez ilahi gizemdir bu

Kimi anlar hikmeti yüreğini sağaltır
Kimi çöker batağa, çetin ikilemdir bu

Kâh tutar bir meleğin ipeksi kanadından
Kâh şeytanı şaşırtır bak işte âdemdir bu

Kol kola acı tatlı, bal ile tuz iç içe
Cennet değil burası, bir fani âlemdir bu.