Döngü 2 Şiiri - Eminnur Acar

Öyle güzel, öyle itina ile döngüde ki, yaşam
Ölünce resetlenen beyin, bilgileri sıfırlanır
Elbette, yedi nesil, genetikle aktarır nesline
Yeni doğan bebek, sıfır beyinle doğar

Anne karnında, duyduklarını, beynine alır
Duyguları oluşur, ne duyarsa, arşivine doldurur
Doğunca, rüya yollu ona gerekenler öğretilir
Her doğan, bir görevle gelir

Mucitlerin, Alimlerin omuzlarından
Yeni Alimler, yükselir
O sebeple İnsan, ardına izler bırakmalıdır
Yazarak, çizerek, konuşarak

Amaç, arkadan gelenlere yol göstermek
Su, toprak, oksijen, zamanla oluşur dişi hücre
Kaldığı yerden devam eder, canlılık
Toprağa karışan, kim bilir, nerede, ne olarak can bulur

Her canlı birbirinin rızkı
Rızkı bitenin, soyu tükenir
Her iş için, ortam gerekir
Bulut olmazsa, yağmur yağmaz

Rüzgâr olmazsa, bulutlar yürümez
Beyaz, siyah, artı eksi, zıttı ile var olur, alemlerde
Nasılda, her şey yerli yerinde
Görebilen, gözler gerek.