Dönerim ANAM... Şiiri - Mecit Aktürk

Seni ziyaretti niyetim, gâyem
Ruhum gurbet elden bezdi be ANAM...
Bilirsin duandır en büyük payem
Ayrılık beni de üzdü be ANAM...

Hiç heves etmedim sırçalı köşke
Ne paraya pula, ne meye meşke
Yanında geçeydi şu ömrüm keşke
Sensiz yaralarım azdı be ANAM...

Bir ağa takıldım GURBET adında
Hiç hayat sürmedim ağız tadında
Ömrümü tükettim hicrân odunda
Gönlümden hep hüzün sızdı be ANAM...

Okuldan gelince çantayı atıp,
Sebepler uydurup, nâz edip, çatıp,
Küçük bedenimle dizinde yatıp,
Huzurla uyumak hazdı be ANAM...

Yazın kalacaktın, yuvandı güyâ
Kâbusa mı döndü o güzel rüyâ?
Duvarlar rutubet, dökülmüş boya
Her yer örümcekti, tozdu be ANAM...

Bak, virane olmuş koskoca yapı
Kırmışlar zilini, pas tutmuş kapı
Süpürge bir yerde, bir yerde sapı
Kimler düzenini bozdu be ANAM?

Yazın kalacaktın, yuvandı güyâ
Kâbusa mı döndü o güzel rüyâ?
Duvarlar rutubet, dökülmüş boya
Her yer örümcekti, tozdu be ANAM.

Kokuları bile gitmiş güllerin
Yüzünde izleri kalmış yılların
Çökmüş omuzların, düşmüş kolların
Söyle, seni kimler, ezdi be ANAM.

Sözde, evlatların vardı yanında
Yalnız bırakmışlar, en zor gününde
Zayıflık, yaralar açmış teninde
Ayakların soğuk, buzdu be ANAM.

Fîrâka son vermek farz oldu artık
Bitmekte takvime düştüğüm kertik
En son biletimin dönüsü yırtık
"Gelirim" dedim ya, SÖZ´dü be ANAM.
"Gelirim" dedim ya, SÖZ´dü be ANAM...