Dön gel deme bana
Dönemem…
Yıkılmaz duvarlar aştım bu yolda
Bitmeyen adımları atarken nefes nefese kaldım.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Dönemem
Dön gel deme bana
Dönemem…
Yıkılmaz duvarlar aştım bu yolda
Bitmeyen adımları atarken nefes nefese kaldım.
Gücüm yetmedi ayaklarım titrerken koşmaya
Yine de durmadım
Küskün yüzlere aldırmadım giderken
Yalnızlığı öğrenirken bir ben kaldım kendimle
Alıştım sensizliğe
Dönemem…
Yaşananların gerçek olmadığını hayal ederken
Avundum sırtımdaki kamburla yaşamaya
Bir sızı saplandı bedenime
Dinmiyor ıstırabım dönemem…
Aklıma gelmiyor değil mutlu olduğum anlar
Ben de sevdim sevildim de
Sadece sevmek yetmiyor hayatla yarış tutmaya
Umudumu yitirdim dönemem…
Hülya Kandemir
unutulsada zamanla bazı değerler..ama hatırası içimizi yakmaya devam ediyor...hayatın gerçekleriyle yüzleşince ve başka sevdalar araya girsede mazide kalan aşk acısı yinede unutulmuyor işte.. kutlarım duyarlı yüreğinizi.. sevgiyle kalın..saygılarımla..ibrahim yılmaz
gerçeklerden kaçamamak gerekir bence saygılarımla hüseyin pelit
Tebrikler yüreğinize kaleminize
Saygımla
Zeliha BİÇER
Sadece sevmek yetmiyor hayatla yarış tutmaya
Umudumu yitirdim dönemem…
tebrikler
en zoru kaldığımız yerden tekrar devam edememek,geri dönememek,ne kalabilmek nede giidebilmek, çok güzel dile getirmişsiniz:)
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta