Çocukken haydi bağlara diye koşardık
Toplanırdı arkadaşlar beraber oynardık
Yoksulluk nedir varlık nedir bilmezdik
Geçti ömrüm o günlere dönemem
Dayı bibi ve ezelerim bizi izlerdi
Yanlış yapmayın bize öğüt verirlerdi
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta