Döneceğim Sevgilim
Döneceğim Sevgilim
Kızgın bir güneş vurursa yüzüne
bir ağacın serin gölgesinde bekle beni sevgilim,
döneceğim.
Kimsenin bilmediği bir yerde,
bir kuşun kanadında saklı umut gibi
bekle beni,
döneceğim.
Varsın ellerin üşüsün biraz,
varsın dostların
“Gelmez artık...” desinler.
Sen aldırma onlara;
bir akşamüstü,
güneş yorgun bir işçi gibi
inerken dağların ardına,
bekle beni,
döneceğim.
Zaman dediğin nedir ki sevgilim?
Bir hain rüzgâr biraz,
bir kırık saat sesi biraz.
Sen yine gül,
gez sokakları,
mevsimler senden bir şey çalmadan
bekle beni.
Bir gün gökyüzü
kara bulutlarla örtülürse,
yağmur alnına düşerse ince ince,
bil ki ben yakınım.
Çünkü insan
en çok yağmur yağarken döner sevdiğine.
Ve ben…
ellerimde hasret,
gözlerimde yarım kalmış gecelerle
bir gün mutlaka çıkıp geleceğim karşına.
Döneceğim sevgilim…
Ne kadar uzak olursa yollar,
ne kadar yorulursa kalbim,
mutlaka döneceğim.
Kayıt Tarihi : 8.11.2005 20:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Neme lazım Elin beş koyunu, üç keçisi Kim götürmüş öteye Bir tanesini? Bir avuç toprakmış Son durakta düşene düşen. Şan dediğin rüzgar, Şöhret dediğin gölge, Mal mülk dediğin Kapısı pas tutmuş bir dünya hevesi. Ben gördüm; En zengin adamın da Cebine kefen dikmemişler. En yüksek makamın da Sessiz bir mezar olmuş sonu. O yüzden Bir sıcak selam yeter bana, Bir dost eli, Bir evladın gülüşü, Sevdiklerimin varlığı yeter. Dünyayı sırtında taşısan ne çıkar, Yüreğinde sevgi yoksa? Ben gönlü kalabalık bir adamım; Bir lokma huzur, Biraz muhabbet, Bir de sevdiklerim olsun… Gerisi Allah’ın takdiri.
Han Duvarları şiirinin bu mısrası beynime kazınmış. umutlar da öyle. bekleyene, beklenilene dönmek, o duygu ve sevincin yaşanması dileğimdir.
Gelincik.
TÜM YORUMLAR (2)