Ilgaz dağlarında gezdiğim çağlar
Sarı yaprak gibi düştü önüme
Götürseydi yine hırçın rüzgarlar
Belki yolculuk ederdim dünüme.
Yavaş, yavaş sararken dağ dokusu
Adeta sarhoş eder kır kokusu
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta