Bir Şakir amcamız vardı,
Arkadaşımın babasıydı.
1924 yılındaki mübadele göçmenlerinden
Kayalar Muhacırlarındandı.
Rahmetlinin,nezle görmemiş bir sesi vardı!
Tombuldu..Orta boyluydu..
Dondurma arabası hep öndeO arkadaydı.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Yine çok güzel...keyifli bir anlatım....az mı koştuk ardından dondurmacıların.......şimdi dondurmalar ambalajlanıp marketlere geldi.......bizim de hatırdalarımız paketlendi sanki......kutluyorum can-ı gönülden......saygılarımla......Saniye Sarsılmaz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta