Bir Şakir amcamız vardı,
Arkadaşımın babasıydı.
1924 yılındaki mübadele göçmenlerinden
Kayalar Muhacırlarındandı.
Rahmetlinin,nezle görmemiş bir sesi vardı!
Tombuldu..Orta boyluydu..
Dondurma arabası hep öndeO arkadaydı.
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




Yine çok güzel...keyifli bir anlatım....az mı koştuk ardından dondurmacıların.......şimdi dondurmalar ambalajlanıp marketlere geldi.......bizim de hatırdalarımız paketlendi sanki......kutluyorum can-ı gönülden......saygılarımla......Saniye Sarsılmaz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta