İnsanım topraktan oldum,
Kalbimi nurla doldurdum.
Ecel geldi suyla yundum.
Döndüm mevlaya mevalaya.
Nefse uydum köle oldum,
Gayrisini hakir gördüm.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Enfes bir şiirdi... Birikiminizin ve maneviyatınızın aksini gür sesle konuşturmuşsunuz... Gönülden tebrik ederim sizi!
Nefse uydum köle oldum,
Gayrisini hakir gördüm.
Cepsiz hırkaya büründüm,
Döndüm mevlaya mevlaya.
nefesiniz var, ilminiz gür ola can.
ne güzel dönüştür o...
öze dönüştür o...
saygılar yüreğinize...
selamlarımla...
Necip fazıl anlar beni,
Pir sultan abdallar hani.
Bir Mahsuni veysel gibi,
Döndüm mevlaya mevlaya.
Usta kaleminizi ve yüreğinizi kutluyorum güzel bir çalışma.Saygılar...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta