Döndüm ben Karambolden Şiiri - Sedat Erd ...

Dudağımda eyvahlar, darbe yaptım geceye
Tutuklandı yüreğim, hasret kaldım gülmeye
Umutsuzluk serseri, mermi gibi kalbimde
Sexdamızın alnından, öpüyorum sessizce...

Kahverengi gözlerinde, fal açacağım derken
Adresini kaybettim, nasıl geleyim erken?
Yoldan gelip geçenlere, soruyorum nerdesin?
Hislerime yenildim , döndüm ben karambolden…
Sana koşup kavuşma, sevme isteğim varken
Bakıyorum sadece, ufka dar pencereden
Bende zaman sıtabil, geçmek bilmez saatler
Hislerime yenildim , döndüm ben karambolden…
Karambol... karambol... döndüm ben karambolden...
Karambol... karambol... döndüm ben karambolden...

Karanlığın saçından, çekip bir tel kopardım
Hasretinle bu akşam. Sana mektuplar yazdım
Buğulu cam üstünde, bir kalp bir de ok çizdim
Sensizliğe mum yaktım, ayrılıktan bunaldım...

Kahverengi gözlerinde, fal açacağım derken
Adresini kaybettim, nasıl geleyim erken?
Yoldan gelip geçenlere, soruyorum nerdesin?
Hislerime yenildim , döndüm ben karambolden…
Gönül penceresinden, dışarıya bakarken
Nağme yaptım bu aşkı, yağmurların sesinden..
Bir hizada, durmuyor, hercai bakışların
Hislerime yenildim , döndüm ben karambolden…
Karambol... karambol... döndüm ben karambolden...
Karambol... karambol... döndüm ben karambolden...

Sedat Erdoğdu