Kayboldun, yere batan sarnıcı gibi,
Bomboş kaldı koca ev, yumuşak yatak.
Döndün ansızın, bir gölge misali,
Ben her gece gölgenle uyudum ancak.
Odamın duvarına vuran, siyah ışık,
Adım gibi eminim, gölgendi senin .
Yattık gece boyu, yan yana bitişik,
Elime değmese de, o sıcak tenin.
Kuru bir gölgeden ibaret olsan da,
Tanır sevdiğini kalpten seven âşık.
Yaşananlar bir gün mazide kalsa da,
Yıllarca attık aynı kaseye kaşık.
Bıraktığın küller hâlâ çok sıcak,
Bahtsız kalbim seni arayıp duruyor.
Felek kurdu bize sinsice bir tuzak,
İlk kurban ben oldum, gönlüm savruluyor.
Sabah uyandığımda gitsem hangi yöne,
Birden çıkmaz olur önümde her sokak.
O an, düşüyor gözümden yaşlar öne,
Bu amansız ayrılık eyledi beni korkak.
Paranı, pulunu istemedim senden,
Tatlım, bir tek sevgin yeterdi bana,.
Buna rağmen, neden kaçtın benden,
Kaçak yarım, sevgim yetmedi mi sana?
Yatınca taş kesilir kuş tüyü yatağım,
Yokluğunda gözlerim dolup duruyor.
Kendime uykuyu bile haram ettim,
Her gece yokluğun koynumda uyuyor.
Bir tanem, farz et ki bugün bayram,
Yanıma koşarak ilk gelen sen ol.
Tütsün artık yokluğunda sönen sobam,
Sevginle yeniden içimde bahar ol.
Bırak artık inadı, barışalım gel,
Küllerimizden yeniden doğup gülelim.
Her günümüze sevinçten dolsun sel,
Gözyaşlarını mutluluktan dökelim.
Yine aynı yatakta yatalım yan yana,
Sokulup uyu bu gece, sıcak koynumda.
Gözlerime bakıp bir öpücük ver bana,
Sabah uyandığında kolların boynumda.
Gölgen bile yetiyor sensiz geceme,
Bir de kendin gelsen, dünya benim olur.
Dön artık sevgilim, dön benim evime,
Sen gelince gönlümde bayram olur.
Kayıt Tarihi : 25.08.2026 00:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!