Domuz Şiiri - Şevki Çiftçi

D O M U Z

Domuz neden çıktın yoluma gecenin karanlığında neden bastırdın firene acı acı, neden attırdın arabama takla, Ne hakla ne hakla,

Ben anama bir elveda diyemedim.
Ben babama veda edemedim.
Biri sekiz yaşında biri iki yaşında kızlarımı kimseye emanet edemedim. Doya doya öpüp koklayamadım. Ne hakla ayırdın beni tomurcuk güllerimden,

Benim kınalı kuzularımı kanatsız bıraktın, Sen kanatsız kalmanın ne demek olduğunu bilir misin. Sen kolu kanadı kırılanın nasıl yara aldığını bilir misin.

Şimdi benim tomurcuk güllerim yetim kaldı, Beni arayacaklar ama bulamayacaklar, beni özleyecekler ama annem gelecek diyemeyecekler,
Aramızı toprakla doldurdun.

Domuz neden değiştirdin benim dünyamı ben henüz hayatımın baharındaydım. Ne kadar mutluydum hiçbirşeyden haberim yokken nasıl kıydın bana.

Ben evlatlarıma Doyamadım Ben evlatlarımı büyütemedim. Benim özlemlerimi neden yarım bıraktın.

Ben ne kadar mutluydum, geleceğimden umutluydum. Ne oldu şimdi herseyim yarım kaldı.

Soldu gülüm Kurudu bahçem toprağın altına attın beni. Nasılda habersiz geldin.
Nasılda en mutlu günümü buldun.

Ben artık evimden yurdumdan eşimden dostumdan anamdan babamdan gözbebeğim evlatlarımdan herseyimden vedasız ayrı düştüm.

Vedasız ayrı düştüm.
Vedasız ayrı düştüm.

Yan ciğerim yan.
Yan ciğerim yan.

Şevki Çiftçi
30122025
N O T. ;
Hazret-i Azrail Aleyhisselâm, Cenab-ı Hakk'a demiş ki:

-Kabz-ı ervah vazifesinde senin ibadın benden şekva edecekler. Benden küsecekler.

Cenab-ı Hak lisan-ı hikmetle ona demiş ki:

-Senin ile ibadımın ortasında musibetler, hastalıklar perdesini bırakacağım. Tâ şekvaları onlara gidip sana küsmesinler.

Evet nasılki hastalıklar perdedir, ecelde tevehhüm olunan fenalıklara mercidirler. Ve kabz-ı ervahta hakikî olarak hikmet ve güzellik, Hazret-i Azrail Aleyhisselâm'ın vazifesine mütealliktir. Öyle de Hazret-i Azrail Aleyhisselâm da bir perdedir. Kabz-ı ervahta zahiren merhametsiz görünen ve rahmetin kemaline münasib düşmeyen bazı hâlâta merci olmak için o memuriyete bir nâzır ve kudret-i İlahiyeye bir perdedir.

Evet izzet ve azamet ister ki, esbab perdedar-ı dest-i kudret ola aklın nazarında; tevhid ve celal ister ki, esbab ellerini çeksinler tesir-i hakikîden... Mesnevi Nuriye Lem'alar