Bir anlatışın merkezine duyguları koyduğumda cümlem hep seninle bitiyor.
Sevincimin özlemi gülen gözlerinde saklı kalmış,
nefeslerimin zincirleri aşkınla bağlanmış, kopamıyor,
beni sevdiğin kadar var oluyorum, düşündüğün kadar önemli...
Ne demeli bilmem ki seninleyken anlıyorum yaşadığımı,
yoksan eğer varlığım bile şüpheli....
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta