Sensiz zifiri karanlıktayım.
Gel, gir koynuma geceyi aydınlatan ay misali.
Dudakların yıldızlar bıraksın tenime.
Nefesin kavurup, eritsin mum misali.
Kan ter içinde kalıp, derin uykulara dalayım göğsünde.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta