(Mesut Sav)
Tıpkı dolunay gibiydi şiir.
Dolunay gibiydi aşk.
Kimine en karanlığında aydınlık.
Kimine anlamsız bir varlık.
Ve gelgit oluştururken duygu denizimde.
Ben dolunaya aşık.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta