Doldur Boşalt Dünyası Şiiri - Önder Karaçay

Her insanı ayrı bir dünya görüşü kazanında kaynattılar.
Sevgi ve saygı kaynayarak buharlaşıp uçup gitti.
Kaynama noktasına ulaştıklarında
İnsanlığın ar damarı çatlamıştı
Doyumsuzluk ve görgüsüzlük ar damarı çatlamanın iki göstergesidir
Güç ve üstünlük pesinde parçalanma başlamıştı
Bir yerlerde de bir umut gibi
Hiçbir kötülüğü kaynatan kazanın içine girmeyen insanlar olup bitenleri ibretle takip ediyordu
Yasam da ve doğada zıtlık buydu
Doğa ve zaman her olgunun sonlu olduğu gerçeğini hiçbir güçle değiştirmiyor
Daha doğrusu hiçbir art niyetli gücün gücü doğa ve zamanın ilkesel duruşunu aşamıyordu
Dünya iyiliğin ve kötülüğün zıt mezarlığıdır
Süresi dolanı, haddini aşanı içine gömerek gizliyordu
Yarının misafirlerinin çözmesi gereken sırları her zaman doğa akıl ve bilime kötüye kullanmadığı müddetçe emanet ederdi.
İlle de dediğim olacak ne kötülükler yerin dibine sokuldu
Hiçbir art niyet yola bunu hesap ederek çıkmadı
Hırsına yenileceği güne kadar kötülüğünü sürdürdü
Sonu hesaplamayı bilenler geldi o kötülüğü tarihten sildi.
Karşılıklı yüzleşerek tarih ilk kez bu çağda yazıldı.

▪️Önder Karaçay ▪️