Bir gülüşün vahşetinde gül dermek, kaybetmek
hayalleri derin bir oyukta, dökülmüş yanıklar,
yerlere, biri toplasa. Yüzün ısrarlı ve artık çıkış
yok bu ormanda, aynı seste astılar yarınımı,
unutuldum bu yokoluşta, belki olurdu, doğsaydım,
içine çektiğin bulutu, bıraktığın dağlarda, düşüyor
uçuruma, kurtar, yeni bir gün armağan et, şu yıkılmış
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta