Gülümserken bile sen
Anlardım durgunluğunu
Kimseler çözemezken
Ben bildim binyıllık hüznünü
Dokunsaydın parmak uçlarınla yüzüme
Kaçarken yağmurdan eve,duraklasaydın
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




birgün eşşeyin birini seversin,gönül bahçende ne bir çiçek nede bir yeşil yaprak bırakmaz talan eder keyfince,bağlalamışsındır,vurmamışsındır çünki hiç semer..gözünü diker altın semerlere farkında degildir yedimmi birkez semer hele altın ise sen mal olmuşsundur malın altında,unutur şairin ona nal oldugunu ayaklarının altında...çıplak ayak yürümeye başlayınca dikenli yollarda agır gelmeye başlar altın semer...şems in dedigi gibi eşşeyin kulagına yasin okumaya bayılır bizim şairler... ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta