Dokunduysan Kal Şiiri - Mehmet Fatih Karkın

Ask benim ruhum, felsefem
Ne olur bana benden fazla akma
Gizli saklı kalsın ki...
Kutsi bir musiki tadında
Belki şiir olur gözden damlaya
Ya ellerindeki ateş yakarsa yüreğimi
Âcizane, mahcup, kabullenip kanarsam.
Hangi kantar tartar masumiyetini
İçindeki beni, Bendeki seni
Ben her gün ve gece ötesi üşüyorum
Sen dışında hiç bir libas, ten ısıtmaz
Ellerin en kızgın kor
Bedenin güneşim, yakar beni
Bu yüzden değil midir korkularım.
Ateşin en can alıcı, cezbeden hali hardır
Cesaretin yoksa bakakalırsın
Dokunursan yakar
Dokunduysan ne olur kal
Yokluk kahrın bedenimde
Dalıp dalıp gitmeler, yangınlar, sıtmalar
Dilimde nesirler, uyaklar, cinaslar