Avuçlarımızı özgür bırakmak kendimize dokunmak kadar.
Avuçlamak hayatı yüzeysellikten özgürlüğün derinliğine dek.
Söz söylemeye dair ne kadar cümle varsa o kadar susmak.
Bir an sonrası bambaşka kelime dokundukça kendimize biz.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta