Bakışlarına dokunamazdı gözlerim;
Hep uzaktan, çok uzaktan seni gözlerdim.
Teninde dolaşırdı rüzgarlar,
Yanımda yağardı anında karlar.
Bakışlarına dokunamazdı gözlerim;
Gecelerin eşi olmuştu özlemlerim.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




yoğun sevgi taşıyan dizeler. plotonik bir aşk hikayesi.
şiirlerarası yolculukların cam kenarından bakanların dokunulmazlığı bakidir.. ki çiçekler, dokunmadan sever birbirilerini.. ve asla..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta