“Kalbimin tam ortasına! ”
Yokluğun sabrımı öyle gerdi ki
Saplandı bağrıma, okun güzelim!
Kalbimse yerinden, çıkacak san kİ
Bak nasıl çarpıyor, dokun düzelim!
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta