Dökümler Şiiri - Ünal Serhat Yorgancı

Kuşların tuncundan adeta ufkun perdesi!
Zamanın madeni, tanrıların taştan heykelleri,
Denizin gelgitinde güneşin sarhoş nefesi,
Diriliyor, bir devin nabzında gizli o serseri!

Gök!, gök bir yanılsama, bir yalan tüneli.
Sahipsiz saatlerin tozu, zamanın rengi kar!
Yukarıdan yağan sevdalar, kâhin rüyası gibi,
Ölümsüzlüğün ateşinden anka, ölümden doğar.

İnsan zamanı hayalet, sarnıç yasemin kokusu!
Havlamayan köpeklerin, altında tutulan yas.
Eşelendikçe dünya, açılıyor varlığın uçurumu;
Düzensiz, çıplak, sarhoş, işte benim tek miras!