Sen! Azıcık kalemle bu kadar satır
Yazmasaydın, keşke beni.
Bu ufacık akılla düştüğüm kapında
Şu koca evrende tuhaf vede ayık
O kadar mahlûkun
Keşke, koysaydın beni de arasına.
Fikre ziyan, ömrüm sana büyük
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta