Dökülen son yaprak...

DÖKÜLEN SON YAPRAK

Aşkın İrem bağında, soldu bütün çiçekler.
Hasretin rüzgarıyla, savruldu tüm emekler,
Bahar beklerken gönül, kışa döndü dilekler,
Zemheri ayazı var, düşen bu son yaprakta.

Geleceğim diyerek, kaç mevsimi eskittin
Umut ektim bağrıma, onu da talan ettin
Bir vedayı çok görüp, gizlice çekip gittin,
Hicranımın izi var, düşen bu son yaprakta,

Yüreğim esir düşmüş, kör sağır zindanlara,
Gözlerimden dökülen, kan akan pınarlara,
Sessizce fısıldarım, acımı rüzgarlara,
Gönlümün avazı var, düşen bu son yaprakta,

Takvimden düşen sayfa, bağrıma har oluyor,
Bizim kavuşmamız hep hayalimde soluyor,
Durgunlaşan yüreğim, hüzünlerde kalıyor,
Vuslatın infazı var, düşen bu son yaprakta,

Sensizliğin narında, yandı bütün anılar,
Gönül bir viranedir, dinmek bilmez ağrılar.
Cevapsız kalmaktadır, göğe çıkan çağrılar,
Ruhumun niyazı var, düşen bu son yaprakta,

Güllerim esir kaldı, can kesen ayazlara,
Kuşlar bile uğramaz, kurumuş ağaçlara,
Dağlara hüzün geldi, kar çöktü yamaçlara,
Kefenin beyazı var, düşen bu son yaprakta,

Sustu sevdamın sesi, yandı vuslat ödülü,
Toprak sessizce sarsın, bu yaralı gönülü,
Yıllardır bekliyordum, geldi bak veda günü,
Hazan’ın mezarı var, düşen bu son yaprakta,
HAZAN GÜLÜ FATOŞ (13.01.2026.)