gece düştüğü zaman pencereden odama
karanlığın kör ve sağır korkusunda
hayalinle tutuşur gözlerim.
sığmaz sancılarım mısralarıma...
ağlamayı öğretirim içimdeki çocuğa;
sonra sıkı sıkı tembihlerim sevmeyi,
sevdalar anlatırım
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta