Karanlıklar yavaş-yavaş kavuşuyor aydınlığa
Serap gibi kayboluyor âlemi kaplayan sükût.
Kıpırdıyor cümle eşya her şey girer bir kılığa
Rahmet indiriyor gökten yerden göğe çıkan bulut.
***Karanlıklar yavaş-yavaş kavuşuyor aydınlığa
***Rahmet indiriyor gökten yerden göğe çıkan bulut…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta