doğunun kadınları yazılası bir kitap
kucağında tezcanlı çocuğu ile
sevecen ve muştulu bakışında yaşayan
ve tazelenen harmani bir bozlağın
türküsüyle susan, yağmuruyla ağlayan
ve nakşında çoğalan başındaki yaşmağın
yorgun argın akıp giden bir serap
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta