İbrahim’ken bir kendimdi etkilenen söylemimden.
Ömrüm boşa geçti diye zaman zaman telaşlandım.
Ne zaman Coşari oldum, şiir düştü kalemimden;
Unutulmayı unuttum, ölümden bile hoşlandım!
Bundan sonra ömrün yolu kâh güneşli, kâh bulutlu;
Yine de Coşari denen şair yarından umutlu
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta