İbrahim’ken bir kendimdi etkilenen söylemimden.
Ömrüm boşa geçti diye zaman zaman telaşlandım.
Ne zaman Coşari oldum, şiir düştü kalemimden;
Unutulmayı unuttum, ölümden bile hoşlandım!
Bundan sonra ömrün yolu kâh güneşli, kâh bulutlu;
Yine de Coşari denen şair yarından umutlu
Beni bu eylül öldürecek
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.
Devamını Oku
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta