Kara bulutlarımdan binlerce yağmur geldi
Sen gelmedin.
Gözlerimle gerçek bir aşk kitabı yazmayı becerdim de
Sen gözlerinle o aşk kitabını okumayı beceremedin.
Ağlıyor gözlerim,
Ağlıyor ellerim,
Ağlıyor; dağ, taş, ova…
Ağlayan ağlasın çünkü biz ayrıldık;
Ama bir sen ağlama.
Zararda bir aklım vardı.
Susmaların aklımı başımdan aldı.
Geriye bir sesin
Bir kokun
Bir de sensizlik kaldı.
Haram mıydın be,
İstiyordum seni işte…
Doğanın tüm manzarası sendin
Ben yerimi ne kadar değiştirsem de.
Gözler bir fabrika,
Gözyaşına çevirir duyguları.
‘’Dön’’ de bana,
Yeteri kadar akıttım kan ve gözyaşını.
Dön de yeter ki,
Ben çekerim senin tüm dert ve acılarını.
Cömertçe bakalım birbirimizin gözüne.
Dönelim, sevmenin ve sevilmenin özüne.
Sen gelmedikçe; kâğıt mezarım,
Kalem çiçeğim olur.
Bütün kitaplar kapanır
Ve başlar bitmeyen sağanak bir yağmur.
Bu yağmur fayda getirmez kalbime,
Çünkü her köşesi yanık…
Yalnızlığım şehrin her köşesine ev kurmuş,
Yaşantım tanık.
Keşke, aklımdan gözlerime çıksaydın,
Yaşlarla birlikte düşseydin kucağıma.
Aşım olsaydın, sevgiyle alev alan ocağıma.
Bu doğum gününde,
Kucaklar dolusu hasret getirdim sana.
Sığdır hasretlerimi
Sığdır özlemlerimi
Sığdır sol yanına…
Temmuz / 2014
Kayıt Tarihi : 21.08.2026 16:04:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
