Ey benim sevgilim.
Karlı bir çam ormanında nefes almanın bahtiyarlığına benzer seni sevmek.
Sevmek diye adlandırılan bu naçiz kelimenin ne mucize, ne büyük, ne mücessem bir manâsı var değil mi divanların içinde.
Kays ibn'î mülevvâh, bir uçurumda bulmuştu kendini.
O uçurumun aşağısı bedenine cehennem, ruhuna Cennetti.
Görüyordu ama ses de edemiyordu.
Çünkü Allah, kalpten kalbe bir sırat inşaa etmişti ona sevgilim.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta