Ey benim sevgilim.
Karlı bir çam ormanında nefes almanın bahtiyarlığına benzer seni sevmek.
Sevmek diye adlandırılan bu naçiz kelimenin ne mucize, ne büyük, ne mücessem bir manâsı var değil mi divanların içinde.
Kays ibn'î mülevvâh, bir uçurumda bulmuştu kendini.
O uçurumun aşağısı bedenine cehennem, ruhuna Cennetti.
Görüyordu ama ses de edemiyordu.
Çünkü Allah, kalpten kalbe bir sırat inşaa etmişti ona sevgilim.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta