Ya bir yaprak düşer sonbaharda ağaçtan.
Ya bir yağmur damlası ilkbaharda arştan...
Ya ömür boyu susar bu dil azaptan...
Ya dökülür en güzel mısralar dudaktan.
Ya serilir gönlüm yoluna yavaştan.
Ya alır nasibin en güzelini bu aşktan...
Ya sen göçüp gidersin bu diyardan.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta