Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
haklısın şairim..doğru söz pirim yapmıyor..insanlık bunun içindir ki yerlerde sürünüyor..korkarım ki sürünmeye de devam edecek..şiiriniz için.. tebrikler..güzel dizeler için..kalın sağlıcakla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta