Kıyıdan okyanusa doğdu minik adımlarla giden küçük deniz kestaneleri gibi..
Günün sıradan zamanlarında dudaklarımdan onlarca kez dökülen küçük bir kelimenin
Okyanusa doğru iten bir rüzgar olduğunu kim bilebilirdi ki..
Durdum..
İçimdeki anlamlarım, birden onu buldu.
Sürüklenmeyi istedi en şeffat koyulukların arasında ruhum..
Bir sandal gördüm uzaktan..işte o andı..Sorma! neden o anda birden masmavi kesildiğimi ben de bilmiyorum..
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta