Kıyıdan okyanusa doğdu minik adımlarla giden küçük deniz kestaneleri gibi..
Günün sıradan zamanlarında dudaklarımdan onlarca kez dökülen küçük bir kelimenin
Okyanusa doğru iten bir rüzgar olduğunu kim bilebilirdi ki..
Durdum..
İçimdeki anlamlarım, birden onu buldu.
Sürüklenmeyi istedi en şeffat koyulukların arasında ruhum..
Bir sandal gördüm uzaktan..işte o andı..Sorma! neden o anda birden masmavi kesildiğimi ben de bilmiyorum..
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta