Kıyıdan okyanusa doğdu minik adımlarla giden küçük deniz kestaneleri gibi..
Günün sıradan zamanlarında dudaklarımdan onlarca kez dökülen küçük bir kelimenin
Okyanusa doğru iten bir rüzgar olduğunu kim bilebilirdi ki..
Durdum..
İçimdeki anlamlarım, birden onu buldu.
Sürüklenmeyi istedi en şeffat koyulukların arasında ruhum..
Bir sandal gördüm uzaktan..işte o andı..Sorma! neden o anda birden masmavi kesildiğimi ben de bilmiyorum..
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta