İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Tabiata zarar verirken, kendimize zarar verdiğimizi bir anlayabilsek...
Anlamlı, güzel mesajlar yüklü şiirinizi tam puanla kutluyorum.
NEFİS BİR ŞİİR.
LAKİN BEN TABİAT DURURKEN ÇOK YAVAN BİR UYDURUK KELİME OLAN DOĞA'YI SEVEMEDİM:-))
TEBRİKLER.
SELAM VE DUA İLE.
İnsan denen canlı hırsları uğruna yok ediyor hızla yaşamı... Tebrikler. Sevgiler
Bizim toplum kendisini koruyamıyor hele bir kendını korumayı ogrensın sonra dogayı saldım cayıra mevlam kayıra hesabı kutlarım duyarlı yuregınızı efendım selamlar
selami
Haklısınız üstadım.Tabiata en büyük zararı insanoğlu veriyor.O bitmek bilmeyen bencilliğiyle aslında kendi sonunu hazırladığını biliyor ama ne fayda ki hırsı aklının önüne geçmiş 'ben'diye diye ölümüne koşuyor.Okuduğum her şiirinizden ayrı bir tad ve ders alıyorum.İyi ki varsınız .Selam ve dua ile.
Bindiğimiz dalı kesiyoruz üstad..
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta