Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yüce Allah yaratmış doğayı herşey yerli yerinde
Doğayı anlamayanlar kurulmuş bak ser serinde
Akıl denen nesneyi kullanmazsan elbet kalırsın yerde
Doğayı koruyamazsan sadece bir eyvah kalır elinde
İbret ders niteliğinde güzel bir şiir yüreğiniz var olsun şairim
Yüreğinize sağlık sizi ve kaleminiz saygıyla selamlıyorum ilhamınız daim olsun.
yazan kaleme yüreğe saygıyla tebrikler üstadım tam puan listemde
Biz büyük şehirlerde yaşayanlar ota ağaca hasretiz- küçücük parklarla yetiniyoruz- hoş onlarda kalmadı- yıkıp duruyorlar- evler desen 8-10-15 katlı binalarda- ne güneşi ne yağmuru yediğimiz var şemsiyelerden- biz birbirimizi bile göremiyoruz ki- şimdi köyü özledim- kutlarım..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta