Şôyle oturdüğüm yerden doğayla doganın sunduğu derinliklerine dallıyorum.
Ağaçlara, kuşlara, kuşların ağaçtaki bıraktığı yuvalara öylece sincaplarla baş başa kalıyorum.
Birden üzerime sen geliyorsun düşüncelerime.
Kendime hasas düşünceler ortaya koyuyorum, beynimi ikiye bölüp.
Sol tarafıma iyimser.
Sağ tarafama olumsuz îzlenimlerimi yükluyorum.
Yaşanmışlıkların en sızılı yanı bu olsa gerek.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta