Canla basla
Püsküllenir pürlenirken sögütler
Daglara kurdugu salincagini topugunda camur getiren mevsim kardelen
Cemrelerin havaya suya ve topraga düsme takvimli yapraklarina
Esiklere kadar gelen bahar yorgunlugundan yollanmis yazisiz bir mektuptur
Ki, perdede pervanede canla basla, mesken mahal bize simdi
Yeryüzüne düsen isiklara karismak yarasir
Bir günah işledim bin af diledim
Üstünde durmasan ne kaybederdin?
Hemen her fırsatta bir tokat gibi
Yüzüme vurmasan ne kaybederdin?
Neyin eksilirdi beni affetsen ?
Devamını Oku
Üstünde durmasan ne kaybederdin?
Hemen her fırsatta bir tokat gibi
Yüzüme vurmasan ne kaybederdin?
Neyin eksilirdi beni affetsen ?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta