DİYARBEKİR OKSİJEN
Diyarbekir oksijen, ben soluyan bir varlık,
Onsuz kaldığım zaman, nefeste olur darlık,
O hürmete layıktır, o mukaddes bir belde,
Onu hor görenlerin, yaptıkları barbarlık.
...
Sen tarih ben sayfanda, bir yolcu ve bir nokta,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta