Diyarbakırlı Ramazan Hoca Şiiri - Saki Me

Bugün aklıma geldi Ramazan Hoca…
Bildiğim kadarıyla, dilim döndüğünce
Kendimce az ve öz anlatayım onu.

Çoğu zaman giderdim Ulu Cami’ye.
Onu gördüğümde
Zayıf, cılız biriydi.
Yoksunluk içinde yaşadığı belliydi Ramazan Hoca’nın.

Bazılarına göre deli,
Bazılarına göre veliydi.

Hafta sonları konuşmalarını dinlerdim.
Ne zaman Ulu Cami’ye gitsem
Bir tiryaki gibi dinlerdim sohbetlerini

.İnsanlar çoğu zaman laf atardı.
O ise sinirlenmemeye çalışır,
Ayetlerle karşılık verirdi.

Bazı görüşlerine katılmasam da
Hiçbir zaman mantıksız konuştuğuna rastlamadım.

Kendi kendime derdim ki:
“Hazırcevap biri…”
Doğru bildiğinden şaşmazdı.

Seri konuşurken bile
Ayetleri numarasına kadar söylerdi.
Bu kadar bilgiyi nereden öğrenmişti,
Bazen hayret ederdim.

Okumuş muydu, okumamış mıydı bilmiyorum.
Ama gördüğüm kadarıyla
Kimsenin taraftarı değildi.

Kendi hâlinde anlatırdı her şeyi.
Görüntüsüyle bilgisi çelişkili olsa da
Bu derviş görünümlü,
Dini kendince anlatan gariban insana,
Gerekçesi ne olursa olsun
Kıyılmazdı diye düşünüyorum.

Yazık oldu Ramazan Hoca’ya…
Böyle olmamalıydı.
Herkes üzüldü ölümüne.
Yazık oldu Ramazan Hoca’ya

mesakin- 01/08/2024