İnsan sevmeli elbet..
Hiç durmaksızın ve kendini çok çok aşan yüreklilikle sevmeli.
Ki ötekine dengeler kurabilsin atılan her adım.
Ve bir diğer yaban sanılan neymiş anlaşılabilsin
Saplandığı kımıltısızlıklardan hayatı kendine cesaretlenen.
En az karıncalar,
Kelebekler,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta