Sırtımda gam yükünden eski bir heybe
Gel de azalt Yunus’um gönlün çilesini
Ön kefe kaygı yüklü arka kefede korku
Gel de indir Yunus’um ömrün yükünü
Saçlarımızda sabrın solan yaprakları
Gel de söndür Yunus’um güz mevsimini
Sular buz, zaman geçit vermez yarına
Gel de açtır Yunus'um kapanan yolları
Yalnızlığı yaşamak sanıyor şu yarenler
Gel de gör Yunus’um vefasız insanlığı
Korku aşka gece, aşk dolunaya perde
Gel de dindir Yunus’um o zifiri karanlığı
Aldanmak iç dünyamızın acılı yıkıntısı
Gel de gör Yunus’um sönen umutları
Gözlerimizde yoksulluğun kanlı yaşları
Gel de gör Yunus'um tutuşan ocakları
Kayıt Tarihi : 2.1.2026 06:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Denizli 02.01.2026




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!