Yıl 2001, Ben Artvin'liyim ve Artvinin ORMANLI köyünde uyurken
bir gece rüyâ gördüm.
Bu yola adım atarken, her halk âşığı bir ‘Divan’ okur.
Divanın konusu bir yalvarış, bir yaradılış, bir nasihat, bir telkindir.
Divan 15’li hece ölçüsüyle yazılır.
Ben de ozanlığa ilk adımımı atarken yazdığım bir divanı
okurlarıma takdim ediyorum.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta