Yıl 2001, Ben Artvin'liyim ve Artvinin ORMANLI köyünde uyurken
bir gece rüyâ gördüm.
Bu yola adım atarken, her halk âşığı bir ‘Divan’ okur.
Divanın konusu bir yalvarış, bir yaradılış, bir nasihat, bir telkindir.
Divan 15’li hece ölçüsüyle yazılır.
Ben de ozanlığa ilk adımımı atarken yazdığım bir divanı
okurlarıma takdim ediyorum.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta