Dışarda kalmanın çıldırtan
boğuntusu, eve dönüşün fikridir.
Bizi böyle bıraktın, rahat değiliz,
özlem, sıkıntı ve kaygı kendini
dayatan, boşlukta bir ev kurulsa
da girsek içine, çocuklar ve biz
tekinliğin keyfini sürsek, bu kadar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta