Gönül dergahına vardım bu demde
Aşkın adı yazılı her bir tende
Sevdayı bilmeyen kalır âlemde
Canı var sanırlar, canı katılmaz
Yatmasın ki gönül çalap evidir
İki cihan sırrı aşkın dilidir
Sevdaya düşenin yolu tevbedir
Bu yoldan dönene nasip paylanmaz
Sevda çekmeyene sözüm neylesin
Taş gönülde güller nasıl açılsın
Aşk ateşi düşmeyince sinem karılsın
Bu can tende durur, diri sayılmaz
Kerem yanıp kül oldu bir sevda için
Mecnun çöller aştı bir tek yüz için
Kamber baş koydu yoluna Ali’nin
Aşk ile tek yürüyen yorulmaz
İrade verildi insana yoldur
Aşk ile yürüyen Hakk’a kuldur
Gönül yıkan kişi cehennem doldur
Gönül biçen ise sultan bellenmez
Aşık Serhat der sözüm nefisten beri
Bir benlik davası bozar her yeri
Seven sevilene varsın gez alemi beri
Ölmeden ölenler beyani ölünmez
Ömür biter, beden kara toprağa
Aşk ile varanlar düşmez tuzağa
Sevda kalsın dillerde, çağdan çağa
Aşk ile söylenen sözler unutulmaz
Kayıt Tarihi : 25.12.2025 11:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!