Damlarda tütecek haniya da benim..
Usul efkariyla soguyan yaz calgilari dirhem daneden
Rüzgar ne yöne eserse kopmus sökülmüs ele avuca gelmeyen yankilar
Kozalaklarin döküldügü harda yuvarlanip giden zamana
Yikinmis yürümüs yolculuklar yayilacak sessizligin
Hersey ne kadar dünyayi hatirlatiyorsa buralara degin kervan gidecek
Ne kadar ses varsa hayat denen bahceye dolacak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta