Göğsümde bir çelik gibi,
Direniyorum her zor anıya.
Hayatın fırtınalarında,
Ayakta duruyorum dimdik, sayha.
Umutsuzluğun pençesinde bile,
İçimde bir kıvılcım yanıyor hâlâ.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta