Böyle böyle öğrendim her cümleye bir imla kuralı gibi katmayı bu direnişi...
Aslında apaçık ortada olan özneleri gizleyip gizli özne yapmayı...
Yüreğimi belirtisiz bir nesne olarak tümcelere katmayı...
Öznesine kıyamadığım cümlelere yüklem olmayı...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta